Είσαι με τους φίλους σου και σήμερα διασκέδασες. Είδες μουσεία και μια ξένη πόλη, γνώρισες κόσμο από διαφορετικές χώρες, γέλασες και χόρεψες. Και τώρα είσαι στο μετρό με τους φίλους σου και γυρνάς πίσω. Είναι το πρώτο πρωινό μετρό το οποίο φτάνει μέχρι την φοιτητική εστία που μένετε. Μέσα είναι γεμάτο από νέα παιδια -φοιτητές. Κλείνεις τα μάτια και ακούς ένα σωρό διαφορετικές γλώσσες γύρω σου. Ιταλικά, γερμανικά, ισπανικά, ρωσικά, γαλλικα.. Τα ξανανοίγεις μόνο και μόνο για να συνειδητοποιήσεις πόσο κουρασμένη είσαι. Κλείνεις ξανα μήπως κοιμηθείς τα υπόλοιπα 20 λεπτα που απομένουν. Όμως καθώς τα κλείνεις, όλο αυτό το σκοτάδι αρχίζει και γυρίζει γύρω σου, το πάνω γίνεται κάτω και το αριστερά δεξιά… Τα ξανανοίγεις και είσαι καλά. Αλλά δεν μπορείς να κρατήσεις ανοιχτά τα μάτια σου! Δίπλα, η παρέα σου γελάει δυνατά. Τους κοιτάς, κοιτάς τον άλλο κόσμο γύρω σου, ακούς τους διαφορετικούς κόσμους που υπάρχουν και χαμογελάς.